ตัดผมใหม่!!! 555+

เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา

ไม่ใช่...ทั้งหมดของชีวิตเรา...

วันหนึ่ง...หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่

ที่เราคิดว่าเราพึงใจ...ปรารถนา...ต้องการ...ขาดไม่ได้

เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก...

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า

ความผูกพันกับสิ่งใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง

จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ

อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง...

คิดเสียว่า.เราโชคดี.ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก

ความผูกพัน..ก็เหมือนกับความรัก..

หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก

หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก

เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก

แต่ความผูกพันที่ว่า.ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง

ไว้กับสิ่งนั้น..เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง

เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ

ในยามเช้า..เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม

พออากาศร้อนหน่อย..เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ

บางครั้งที่เราไม่สบาย..เราอาจต้องการน้ำอุ่น

ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ..ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ

ในเวลาที่แตกต่างกัน...ตามความเหมาะสม..

หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ

แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที.ในแก้วใบเดียวกัน..

เราก็จะพบว่า..

แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว..แล้วเริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา

ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง..ไม่ผิด

ถ้าเราค่อยๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง

ให้กลับคืนในเวลาที่ควร

เพราะอย่างน้อยที่สุด..เราก็มีโอกาส..ได้ผูกพัน...

ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส..ได้รัก นั่นเอง

ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น

คือ........ความรัก

ถ้าคุณเศร้า เหงา คิดถึงเค้าอยากเจอ พูดคุย

คือ.........ความรัก

ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใครๆ ที่ไม่ใช่คุณ

คือ.........ความใคร่ อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว

ถ้าคุณเมามาย เค้าลูบหลังไหล่ ดูแล

คือ.........ความรักที่บริสุทธิใจ

ถ้าคุณเมามาย เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย

คือ..........ความใคร่จากเค้าของคุณ

ถ้าคุณเข้าหา แต่เค้าหนี...

คือ......... ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้วา

ถ้าคุณหนี แต่เค้าวิ่งตามมา

คือ..........ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ

ถ้าคุณร้องให้ ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ

คุณคือ..........คนโง่ และบ้า อย่างน่าอาย

แต่ถ้าคุณพอใจ...จงรัก และ มอบความรัก ให้กับเค้า

แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม

จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้

ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า

จงภูมิใจที่มีความใคร่ เสน่หา

...เพราะมันจะไม่ย้อนกลับมาหาอีกต่อไป....

เหงาเวอร์

เหงากว่านี้มีอีกมั้ย

----- ยังคอยค้นหาคำตอบว่าจะมีบางคนเกิดมาเพื่อฉันมั้ย-----

บางทีก้อสับสนเหมือนกันนะ

ว่าเราจะวิ่งหาความรักไปทำไม

เบื่อ!!!!!

ม่ายซาบายเง้อ ....ซาหวาดดีตอนดึกคร๊า....

ตื่นขึ้นมากิงยาแล้ว รุสึกดี ก้อเลยไม่นอนซะงั้น

หลังจากนอนซมมาทั้งวัน ย้ำ!!!! ว่าทั้งวันนะคร๊า

หน้าซีด ยังกะซากศพ เดินลงไป เซเว่นข้างล่างหอ เนี่ย คนมองกันใหญ่ คงจะนึกกานว่า เอ๊ะ ยายนี่หลุดออกมาจากหลุมไหนเนี่ย

หน้า จาก อมชมพู กลายเปนซีดเผือด พูดแล้วไม่อยากมองกระจก อนาถตัวเองอย่างแรง เง้อ

ตื่นขึ้นมากิงยาอีกที ตี 3 นอนไม่หลับเลย แน่หละวันนี้ นอนทั้งวัน ดูแลตัวเองเต็มที่

พยายามกินอาหารที่มีประโยชน์ พักผ่อนให้เพียงพอ เล่มเอ็มก้อให้เพียงพอด้วย ...อ่ะ ไม่ใช่แระๆ 555+

ไม่สบาย คิดถึงที่บ้านเปยที่ซู๊ดดด...เลย มีพ่อ มีแม่ดูแล เง้อถ้าเปนตอนเด็กๆคงจะสบายกว่านี้

นี่เราโตแล้ว...เปนครั้งแรกที่ไม่สบายแล้วต้องดูแลตัวเอง แต่ตุ้มโชคดี ที่มีเพื่อนดีดีคอยดูแลตลอดมา

สลิล สาวอ้อ ปุ๊ปปั๊ป น้องโอ๋ ปาร์ค ก้อย น้องสาวเมย์ น้องโอ๋ ป้าอุ้ย ติ๊กกี้ ญิ๋ง >>> เพื่อนๆ TE

ขอบคุนที่โทรถาม ขอบคุนข้อความ ขอบคุนการกระทำหลายๆอย่าง ที่ทำให้เหลือแค่ร่างกายเท่านั้นที่ยังป่วย

แต่จิตใจ อ่า หายเปนปลิดทิ้งเย้ย!!!!!!!!!.....

ตอนนี้ก้อยังไม่หายดีเท่าไหร่หร๊อก...

พรุ่งนี้ต้องไปซื้อยา ตามที่แม่ บอก

อืมม...ว่าไปแล้วตอนที่โทรบอกที่บ้านว่าไม่สบาย ยังกะตุ้มเอาระเบิดไปวางเลย

แต่ละคน พ่องี้นะ โทรเช็คทุกๆ 30 นาที

แม่หนักยิ่งกว่าทุกๆ 10 นาที

.."มีอะไรโทรมาหาแม่นะลูก แม่จะ standby เครื่องไว้ตลอด"

จ้าๆๆๆ.....ครอบครัวอบอุ่น

>>>>>ขอบคุนเพื่อนสนิทที่ทำตัวเปรียบเสมือนคุนหมอประจำตัว

อยากบอกว่าตอนนี้ ตุ้มดีขึ้นแล้วนะคร๊ะ ถึงไม่มากแต่ก้อดีขึ้นนะ

ขอบคุนทุกคนน๊า.......

----------------------------------------------------------------------

ว่าด้วยเรื่องคะแนน

ตอนนี้ คะแนนสอบก้อเริ่มทะยอย ออกมา ทำลายจิตใจ ทีละ วิชา

เริ่มจาก BIO::: ตุ้มได้ 25.15 เต็ม 50

ผ่านมีน+++ แต่ขอบอกว่าตุ้มไม่พอใจ อย่างแรง ที่อ่านไปไม่ออก ออกหมู่ฟังก์ชัน กรี๊ด!!!! นั่นมัน เคมีชัดๆนี่คร๊ะ

ใครทำหมู่ฟังก์ชันได้ คะแนนเพิ่งเกือบ 5 % นั่นคือมากกว่า 5 คะแนนเลยนะนั่น

ถ้าตุ้มรู้แล้วท่องไป คะแนน ตุ้มจาเปน 30  และถือว่าสูงมากกกก!!!!

ถามว่าความผิดใคร ไม่พ้น ความผิดตุ้มหละ โทษฐานไม่เข้าเรียน อาจารย์ บอกแนวข้อสอบเคยรุบ้างมั้ย

กิ๊สสสสส!!!!! รับไม่ได้ แต่ยังงัย อาจารย์ไม่ควรไปให้ความสำคัญของคะแนน ตรงส่วนที่ไม่เกี่ยวกะชีวะ เท่าไหร่ เลยยย..

comment จากพี่ปุ๊ :::: โอ๊ย ตุ้ม ดีแล้ว ถึงครึ่ง ถือว่าดีมาก

เง้อ อยากบอกว่า ม่ายยยย....กรี๊ด!!!

โวยวาย อะไร กับไปแก้ไขไม่ได้เหมือนเดิม อ่านหนังสือ เตรียม fight final ต่อ จบ!!!!

ตามด้วย PHYSIC ::::: วิชาที่อ่าน หนังสือก่อนเข้าห้องสอบเพียง  5 นาทีโดยประมาณ

ผลคะแนน ออกมากรี๊ดสลบ 34 เต็ม 80 มีนอยู่ที่ 20 กว่าๆ

อ๊าก!!!! ผ่านมีน กรี๊ดเลยอ่ะ

จิงๆ ก้อไม่พอใจอีกนั่นแหละ ได้น้อยจังหว่า ไม่ถึงครึ่ง เปนงี้ได้งัย

แต่....จิงๆไม่มีสิทธิ์ โวย ทั้งสิ้น เนื่องด้วย แล้วทามมัย มั่ยอ่านหนังสือ ไปคร๊ะ

ข้อสอบคือแบบฝึกหัดท๊างน๊าน

เปน 2 ความรู้สึก ในหนึ่งอารมณ์ ดีจัย และเสียใจ ในเวลาเดียวกัน

สรุป ไม่มี comment เกี่ยว Physic คร๊ะ สรุป::::: พอใจนะ แต่เสียดายมากมาย T-T

................................................................................................................................................

วันก่อน รับน้องภาค มา ฮา มากกกกกก......

เต้นไปได้งัยเนี่ย มัด ผม 2 ข้าง แล้วไปเต้นบ้าบอ กะเพื่อนๆในกลุ่ม

วันนั้น คือ รั่วได้โดยไม่มี แอลกอฮอลล์ ทำไปได้!!!!!

 คือ อยากบอกอายย้อนหลัง

ตอนเต้นน่ะ คือ จะบอกว่าสติ ไม่อยู่ แล้วคร๊ะ หายไปหมดแล้ว

เสียงโห่ และ เสียงแซว รวมไปถึง หน้าตา ของรุ่นพี่ มองไม่ออกแล้วว่าคือใคร เบลอมากมาย

เนื่องด้วยความอาย และหลายๆ อย่าง

ได้เค้กที่มีชื่อตัวเอง เขียนบนเค้ก เปนเค้กชิ้นแรกที่ไม่ใช่เค้กวันเกิด แล้วมีชื่อตัวเองอยู่ น่ารักดี

ขอบคุนพี่พี่ คร๊า...

จะบอกกว่าอร่อยมาก

พองานจบ ปี 1 ล้างจาน

เง้อ ซวยหละสิ แต่จะบอกว่า ตุ้ม Fight กะมันมากนะ

ขอบคุน เทรนเนอร์ อย่าง ป้าอุ้ย ที่บางอย่าง ตุ้มทำไม่ได้ ป้าอุ้ย ก้อจะบอกว่า ไม่เปนรัยตุ้มเด๋วเค้าทำเองนะ ตุ้มวางไว้เถอะ ^^

ฉ๊านอยากทำ!!! ขอโทดน๊า ป้าอุ้ย...

พอล้างจานเสร็จ ตัวร้อนจี๋ เลย อันนี้ก้อต้องขอบคุนยาจากพี่หยก

ขอบคุน สลิล ที่ดูแลตลอดเวลา ทุกครั้งที่ไม่สบาย ก้อ สลิล สลิล  และ สลิล

ขอบคุนเพื่อนที่ไม่เคยทอดทิ้ง....

ขอบคุน...พี่.....(ไม่รุจักชื่อ) ที่จะทำตัวเปน  volunteer อาสาจะไปส่ง

เหตุผลเพราะ ห่วงน้อง พี่เปนคนดี มีอะไรบอกพี่ได้เลย และสุดท้ายน้ำมันรถพี่เยอะ คร๊าบบ

คร๊า....ขอบคุนอย่างแรง....

งานวันนั้นก้อจบลงด้วยดี ก้อไม่ดีมากหรอก ติดตรงที่ว่าตุ้มไม่สบายนี่หละ

หลังจากคืนรับน้องภาคผ่านไป

ตุ้มก้อหอบสังขารไปเรียน lab bio

เปนอีกครั้งหนึ่งที่ต้องเล่นบทโหด

ผ่ากบ!!!!!! กรี๊ด!!!!!!

กลุ่มละ  6 คน มีถุงมือ อยู่ 2 คู่ เครื่องมืออีก หนึ่งชุด

คนในกลุ่มทุกคน ล้วนมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน

สรุปตุ้มต้องเปนคนผ่า โดยมีน้องโอ๋ ช่วย ในการ หาอวัยวะ และผ่ากล้ามเนื้อกบเล็กน้อย

ผ่าเข้าไปสิ่งแรกที่จะเจอ นั่นคือกล้ามเนื้อ จะบอกว่าใครชอบกิง สเต็กปลา งดทำการทดลองนะคร๊ะ

เพราะว่ามัน เหมือนมากกกกก.....

จากนั้น ค่อยๆ ผ่าไปเรื่อย ๆจนเห็นอวัยวะต่าง ๆ และระมัดระวัง เพื่อ ไม่ให้เส้นเลือดขาด

กลิ่นฟอร์มาลิน 3 ชม.เต็ม + ไม่สบาย

เฮ้อ ....อยากจะบอก ฆ่ากันซะเลยดีกว่ามั้ย

สุดท้าย ไอ้ตอนผ่าไม่ยากเท่ากับสอบ อวัยวะเกือบร้อย และระบบหมุนเวียนเลือ เส้นเลือด อีกเกือบร้อย

แทบ อ้วก กันเลยทีเดียว เนื่องด้วยกลิ่นฟอร์มาลิน และ ข้อสอบที่สุดเเสนจะยาก

พอจบ lab เพื่อนเห็นสภาพ คาดการณ์กันเองว่านฤมล เริ่มไม่ไหว สมควรที่จะกลับไปนอนพักซะ

กลับมาถึงห้อง กิงยาๆๆ นอนๆๆ

ผ่านมา 2 วัน เริ่มจาหายดีแล้วคร๊าบบบ..พี่น้อง

ขอบคุนทุกความรู้สึกนะคร๊ะ

ps::

• miz แตง  โบว์น้อย เอแคร์ ปุ๋ย แอ๋น
• ขอบคุน สลิล ขอบคุน ก้อย อ้อ ปาร์ค เมย์ อุ้ย ติ๊กกี้ โอ๋ ญิ๋ง
• ขอบคุน พ่อ กะ แม่ ตุ้มร๊าก พ่อ ก่า แม่ น๊า
• ร๊าก และ คิสถึง พี่ต้อมอย่างแรง
• ตอนนี้ชีวิตตุ้มมีความสุขดี มีเวลาดีดี มีเพื่อนดีดีตลอดมา
• miz น้องชายสุดที่รัก นิว และ น้องสาว สุดที่รัก ทรีม
• ไม่สบายก้อใกล้หายแระ
• ผ่ากบแพ้ถุงมือ มือด้านหมดเลยเง้อๆๆ ชีวิต
• กะลังอ้อนวอนขอ lap topเครื่องใหม่ ย้ำ!!อ้อนวอนโดยใช้พละกำลังและเรี่ยวแรงที่พอมี อิอิ
• miz สาวก่อ อิอิ